شاه شجاع كرمانى از بزرگان اهل معرفت در قرن سوم بود. علت شهرت او به شاه آن بود كه پدرش از امیران كرمان بود. درگذشت وى به سال 270ه.ق اتفاق افتاد.

نقل است كه چهل سال نخفت. شبى بعد از چهل سال بخفت. خداى جل جلاله را در خواب دید، گفت: بار خدایا، من تو را در بیدارى مى جستم، در خواب یافتم. فرمود كه اى فلان!ما را در خواب به بركت آن بیدارى ها یافتى. اگر آن بیدارى ها نبود، چنین خوابى نمى دیدى.

بعد از آن هر جا كه مى رفت، بالشى مى نهاد و مى خفت و مى گفت: امید است كه یك بار دیگر، چنان خوابى ببینم. عاشق خواب شده بود و مى گفت: یك ذره از آن خواب، به بیدارى همه عالم ندهم.