السلام علیک یابن الحسن والحسین...

این عبارت دریکی اززیارات ابوالحسن علی اکبرعلیه السلام آمده است.علامه مجلسی دربحار آن رامجازی می داند.زیراعرب عموراهم " اب " می گوید وبرخی توجیه دیگری نموده اند.

اما شاید بتوان گفت که چون این بزرگواردارای خلق حسنی وحسینی بود وهم حلم حسنی ووشجاعت حسینی.علاوه براین ،وی دارای شباهت های جسمانی وروحانی سبطین به رسول خدا صلی الله علیه واله بودوازاین رو،ازحضرتش باعنوان یابن الحسن والحسین یاد می شود.

یک جلوه ازاین بنوت معنوی رامی توان درسخاوت ومیهمان نوازی او مشاهده کرد.علی اکبر علیه السلام مانندعموی بزرگوارش ازسخی ترین افراد به شمار می رفت تا انجا که  "نارالقری "می افروخت (آتشی که اعراب جهت راهنمائی میهمانان خود شبانگاه می افروختند که نام دیگرش نارالضیافه بود)وازمردمی که دربیابانهامسکن وماوا نداشتند،پذیرائی می کرد.(ماهم گدایان گم شده دربیابان هوسیم یا علی اکبر مددی...)

اما چقدر برامام حسین سخت گذشت که علی اکبر با چنین سخاوتی نزدآن حضرت امدوعرض کرد

العطش وقدقتلنی....