میلاد رسول قلب ها وامام دلها مبارک....

توحید نور است و موحد نورانی، و هر چه غیر توحید باشد ظلمت است، لذا خدای سبحان در عین اینکه خود را ﴿نور السموات و الأرض﴾ معرفی می‏کند، رسول اکرم‏صلی الله علیه و آله و سلم را هم نور افکن جهانی معرفی می‏کند،

نه اینکه هم خدا نور باشد و هم پیغمبر سراج منیر، زیرا فرض ندارد موجودی نور نامحدود باشد و در کنار او سراج منیری هم باشد، زیرا نامحدود، غیری باقی نمی‏گذارد، چه آن غیر، محدود باشد و یا نامحدود، پس اگرفرمود: ﴿یا أیها النبی إنا أرسلناک شاهداً ومبشراً ونذیراً ٭ وداعیاً إلی الله بإذنه وسراجاً منیراً﴾

 یعنی آن چراغ، مصباحی از همین ﴿نور السموات والأرض﴾است نه نورافکنی جدا از آن. لذا فرمود: ﴿مثل نوره کمشکوةٍ فیها مصباح المصباح فی زجاجةٍ الزجاجة کأنها کوکب دری﴾


سراج منیر بودن تو از همان نورالسموات و الارض، پایه و مایه گرفته، نه اینکه مستقلاً نورانی هستی و خدا هم نورانی است. این معنا را به طور حقیقی رسول اکرم‏صلی الله علیه و آله و سلم مشاهده کرده تا توحیدش، توحید کامل و آثار ﴿نورالسموات و الأرض﴾ در او جلوه کرده و سراج منیر گردیده است.

زیرا اگر خدا نور حقیقی است و انسان موحد، این نورحقیقی را یافته، حتماً مظهر نور حقیقی و اسوه دیگران خواهد بود. او چراغ در دست دارد و راه می‏رود، هم راه خود را می‏بیند و هم به دیگران راه نشان می‏دهد