بزنگاه افراط وتفریط......چقدر می دانیم!

تولی وتبری دو اصل ازفروعات دین به تبع ضعف دراصول دین من جمله توحید ونبوت وامامت... دچار بی مهری های علمی وعملی وبعضا بی توجهی وسهل انگاری ماقرار گرفته است لذااولین ضربه این غفلت برداشت های غلط وناصواب وبعضا رواج بدعت های عامیانه جاهلانه است

 که خود ازضربات مهلکی ست که دشمنان قسم خورده تشیع به ان دامن زده ودستمایه تعرضات عقیدتی وفکری وعملی وبلکه انتحاری متعصبین وخشک مغزان مسلمان نما قرار می دهند.

البته این بحث با فرارسیدن ایام ربیع وشادی وسرور شیعیان باتوجه به افراط وتفریط داخلی وسوءاستفاد های خارجی بیشتر نقل محافل ومورد توجه قرار میگیرد

اما فهم و درک صحیح دراین دو مقوله چون ازمشخصه های شیعه است ایجاب میکند تا مختصری درباره آن بنویسیم وبخوانیم:

دوواجب وضروری ازواجبات دین تولی وتبری است یعنی اعتقادبه ولایت محمد وآل محمدودوستی ایشان وهمچنین عقیده به این که دشمنان ایشان نزدحق تعالی ملعون ومبغوضند ولازم است دشمنی باایشان به نحوی که درافعال اهل ولایت اثرش ظاهرگردد.احادیث فراوانی برتولی وتبری وعدم تفکیک این دوازهم وجوددارد.

لذاایندو فروع دین بایددراعمال شیعیان ظاهرشود

( البته ظهورتولی باتبری دراعمال شیعیان  به چه صورت باشد خود بحث مفصلی است که انشا الله درشمار های بعد به آن میپردازیم امااجمالا باید دانست که  بزنگاه افراط وتفریط دراین دومهم همینجاست  که منجربه اشتباهات غیرقابل جبران شده ومی شود.. )

ومحتوای قلبی کافی نیست زیرااین دوازضروریات دین وازواجبات عملی می باشند،نه واجبات عقیدتی ،بلکه واجبات عقیدتی همان اصول دین است که پنج است.ازطرفی تقلید دراندو جایزنیست بلکه برهرمسلمان مکلفی واجب است ازروی ادله قطعی عقلی ونقلی شرعی به آین دو اعتقاد داشته باشد.

نکته مهم آنست که تولی وتبری ملازم هم می باشند یعنی ولایت ائمه بادوشرط سبب نجات است یکی عقیده به امامت واین که ائمه خلفای رسول الله وواجب الاطاعه هستند ودوم مشروط به تبری وبیزاری ازدشمنان وستمگران به اهل بیت.

ازطرفی ازاحادیث معلوم می شود محبت نسبت به ائمه سبب رفع عذاب یاتخفیف عذاب می شودلکن نکته کلیدی اینجاست که این محبت بدون تبری ازدشمنان آنها سبب نجات وبهشت رفتن نمی شود بعبارتی فرق است بین بهشتی شدن وعذاب نشدن زیرا ممکن است محبت منهای تبری موجب رفع یا تخفیف عذاب گردد اما بهشتی شدن جز با همراهی تولی وتبری امکان ندارد. مرحوم مجلسی دربحارالانوار نقل می کند:

یک مردیهودی علی علیه السلام رادوست می داشت.اوازدنیارفت درحالی که اسلام راقبول نکرده بود .ابن عباسگوید: سپس پروردگارجبارفرمودند:اماازبهشت برای اوبهره ای نیست لکن ای آتش اوراآزرده مکن.ازاین حدیث معلوم می شود که محبت علی برای یهودی سبب رفع عذاب می شود اگرچه درجهنم رفته باشد .

این بحث ادامه خواهد داشت